donderdag 31 december 2009

zondag 20 september 2009

Disappointment at Fortnum & Mason - London

It is one of the things you think you have to do whenever you are in London: have afternoon tea in one of the restaurants of Fortnum & Mason on Piccadilly. For our previous visits, we usually went to the restaurant on the mezzanine. We arrived in London yesterday (Saturday), found our special spices in the groceries department and decided it was time for our treat: a pot of earl grey tea and some delicious scones with clotted cream and strawberry jam. Sadly for us it was only 2 p.m.: too early for tea: they serve it after 3 p.m. We had to go to a different part of London, so we planned our Sunday so that we could have our treat in the afternoon. After the full English breakfast in our hotel, we decided not to have any lunch, because it would mean to much food.
This afternoon at 3:30 p.m. we arrived on the top floor in the St.James Restaurant of Fortnum & Mason, where we were asked if we had made any reservations, which we didn't, because we we unaware of this. The restaurant was about 60% occupied, but we were told in a not very friendly way that it was not possible to have the full afternoon high tea with everything, like champagne, etc. But, we told the hostess, we would just like a pot of tea with scones, which is called cream tea. We also asked if the other restaurants at F & N would be a better choice for us, but got a fairly vague answer, so we decided we would stay in the St. James. We were given a table next to the toilets, but accepted this, because we got the impression that it was the only free table left. Our tea was served with the scones: for the two of us four tiny ones and with it one tablespoon of clotted cream and one tablespoon of strawberry jam. They were of course very delicious, but much much smaller than they used to be 1 !/2 year ago. Isn't it that you expect the size of a small muffin and not 1 inch large and 1/2 inch thickness?
And then we had to pay. When the bill was presented, I saw DH get a bit pale, so I asked what was the problem. Having lived in London from 2004 till 2008, we consider ourselves familiar with the english prices and also with the english traditions. This time, however, we were unhappily surprised. Is it necessary to let customers pay these prices, we wonder. We had to pay 28 pounds of which 12 for the scones/cream/jam. We think this time price/value was completely out of balance. Also it is not possible in this restaurant to talk about this, because the servants do not speak English well enough to communicate with us customers.
Our advise if you are visiting London: avoid Fortnum & Mason. As a tourist you are not welcome in this establishment and it is not worth your money anymore. Try Harrods.

Groetjes van Marie-Thérèse

zaterdag 19 september 2009

Bite Size Baroque in Kings Place - London

Londen is een concertzaal rijker: Kings Place. Het is de basis van The Orchestra of the Age of Enlightenment en we hadden het geluk, dat ze zaterdagavond een Händelprgramma hadden gepland met o.a. Matthew Truscott viool, Steven Devine klavecimbel en Ian Bostridge tenor.
De zaal ligt heel makkelijk bereikbaar vanaf Kings Cross/St. Pancrass. We hadden online onze kaartjes geboekt en toen we zaterdag rond het middaguur met de Eurostar aankwamen, konden we ze meteen even ophalen.

We hebben twee nachten geboekt in The Cavendish, vlakbij Piccadilly Circus en tegenover de achterkant van Fortnum & Mason. Even verderop is Waterstones, wat wil een mens nog meer in Londen. Morgen gaan we natuurlijk thee drinken met scones en clotted cream.

Maar eerst het concert. Van te voren hebben we gegeten in La Rotunda, het restaurant in Kings Place. Twee gangen pre-concert menu voor 16,95. Ik had gerookte zalm, DH een bonensalade als voorgerecht en beiden kozen we een viskoekje met ratatouille als hoofdgerecht. We werden niet teleurgesteld: vooral de typisch engelse fishcake was erg lekker. We namen toch ook nog maar een toetje: een aardbeienpavlova. Ook dit is een echt Engelse lekkernij en was verrukkelijk.

De zaal was uitverkocht, waar het personeel van Kings Place duidelijk erg blij mee was, want het werd ons door drie mensen onafhankelijk meegedeeld :o) De zaal ruikt nog naar het nieuwe hout als je er binnenkomt en wij vinden het erg smaakvol. Het concert was erg mooi: Ian Bostridge zong enkele aria's uit opera's en oratoria van Händel en het orchestra of the Age of Enlightenment speelde twee concerti grossi van Händel. Het publiek was erg enthousiast. Ikzelf iets minder. Het was me allemaal tè gepolijst en tè perfekt gespeeld. Maar misschien ben ik gewoon jaloers, hoor. Erg knap dat die mensen dat zo kunnen. Het was in elk geval een heerlijke avond en ik ga in de toekomst zeker nog eens naar ze luisteren als ik in de buurt ben.

Maandag heb ik afgesproken met mijn Londense quiltgroep. Er komen o.a een oud-lid uit Amerika, eentje uit Zwitserland en ikzelf uit Duitsland. Dat wordt zeker weer een gezellig weerzien. Zeer waarschijnlijk komt er niet veel werk uit mijn handen :o)

Groetjes van Marie-Thérèse

dinsdag 23 juni 2009

Vintage kleding

I love looking at beautiful fashion, modern or old. One of my favorite museums is the Victoria and Albert Museum in London. Whenever I am there, I visit their fashion section. Sometimes I regret not having a body to wear these clothes, so I have to be happy with admiring the skills of de fashiondesigners and their staff who put all the ideas into something wearable (most of the time).

Have a look at Vintage Textile. Do not look at the prices.

zondag 7 juni 2009

Afvallen en Wii

Mein DS und seine Freundin haben sich vor einiger Zeit ein Wii zugelegt. Und als dann das Fitness Board auf dem Markt kam, wurde es dazu gekauft. Irgendwie habe ich das Ganze eingestuft wie früher den Gameboy und habe die Werbung und so nicht wirklich mit Interesse verfolgt.
Wir haben neulich einen LCD-HD-Fernseher im Großformat gekauft und als die "Kinder" (26 und 25 Jahre alt) ein langes Wochenende bei uns zuhause waren, kamen sie mit Einkaufskorb voller Geräte, Kabel, Scheiben, weil sie den Wii in Großformat austesten wollten. Und natürlich haben wir die Spiele ausprobiert und haben festgestellt, das sie sehr viel Spass machen. Ich habe die Demoversion von WiiFit gemacht und habe große Augen gemacht als am nächsten Morgen auf der Waage angezeigt wurde, dass ich Muskelmasse zugelegt hatte.

So schnell schon ein Ergebnis....

Ich ärgere mich schon seit Jahre, dass ich trotz intensieves Bemühen immer mehr wie eine Kugel aussehe..... Irgendwann habe ich mal meine Schilddrüße kontrolieren lassen und tatsächlich ist da eine Unterfunktion festgestellt worden. Seitdem nehme ich dafür Medikamente und fühle mich auf jedem Fall wieder viel besser. Aber das mein Gewicht wieder im Normalen zurück geht, bleibt bis heute nur eine Hofnung. Ich versuche vernüftig zu Essen, d.h. kleine Portionen, kohlenhydratarm, aber das alleine bringt scheinbar nichts. In der Vergangenheit haben Fitness Studio besuch, tägliches Laufen in der frische Luft, Laufband zuhause, 5x die Woche schwimmen alles nicht zu Gewichtsreduzierung bei mir geführt. Objektieves Messen des Oberarms oder -beines zeigte auch keine Änderungen. Ich bin also nicht wirklich motiviert um mich zu bewegen: es führt zu lästiger Muskelkater und nicht zu eine bessere Figur. Ich bin ein hofnungsloser Fall.

Aber dieser Wii dann???

Wir haben eine gekauft. Diese Woche war das Paket mit allem drin da. Ich habe alle Kabel ganz alleine in die richtige Löcher gesteckt und habe mein Profil eingerichtet. Gestern war der dritte Trainingstag. Nach der Körpermessung bekomme ich eine Meldung, das ich kurz vor dem ersten Trainingsziel stehe: nur noch 1,2 Kg zunehmen und meine BMI hat sich erhöht wie gewünscht.

O NEIN.....

Man nimmt doch ab indem die BMI herunter geht, oder?

Ich habe wohl irgend etwas falsch eingegeben, kann mir das überhaupt nicht vorstellen, aber ein Wii denkt nicht und möchte mich nicht extra ärgern: es liegt an mir.
Heute habe ich also alles gelöscht und fange ab heute wieder von vorne an.

Ich gehe davon aus, dass es auch etwas bringen wird. Die Übungen/Spiele machen Spaß und Nintendo komt bestimmt mit einer Folge zwei auf dem Markt wenn ich alles einmal durch hatte und dabei schön schlank....

Etalages in Venetie

Ik ben al weer een tijdje terug van een heerlijke vakantie in la bella Italia. Sinds we kinderen hebben, was ons de reis te ver. Bovendien is DH's en mijn liefste bezigheid om lekker te eten, een lekker glas wijn of een espressootje op een terras en verder de plaatselijke cultuur te bekijken. Iets waar we de kinderen toen ze klein waren allemaal geen plezier mee deden.

OK, dit jaar is een lange wens in vervulling gegaan en hebben we weer eens twee weken achter elkaar vakantie gehouden. Om het stressloze nog eens te versterken hebben we gekozen voor reizen met de trein. Thuis hebben we via de Via Michelin site alle hotels geboekt + heen vliegen naar Venetie en terug vanaf Milaan. Ook had ik de betreffende dienstregeling van Trenitalia uitgeprint. Je kunt zo'n rondreisticket kopen, maar bij nader inzien was dat veel duurder voor ons en had het ook teveel beperkingen. Dus hebben we bij aankomst op het volgende station de treinkaartjes dan maar zonder korting voor de volgende etappe gekocht. Het was geen enkel probleem om twee 1e klas kaartjes in de italiaanse Eurostar te boeken.

De eerste etappe was Venetie. Daar waren wij in juni 1981 voor onze huwelijksreis geweest. We hebben geprobeerd plaatsen van toen terug te vinden, maar dat is maar ten dele gelukt. We waren er drie nachten en 's avonds als de winkels dicht waren, heb ik etalages gefotografeerd.
Klink op de foto voor foto's van etalages en ook nog enkele, die ik op de groentenmarkt heb gemaakt.

Als je graag wilt weten wat en waar we zoal hebben gegeten tijdens deze reis, lees dan hier.

zondag 17 mei 2009

Groeten uit Italie

De techniek staat voor niets....
Ik schrijf dit op mijn iTouch in onze hotelkamer in Florence waar we rond de middag na een ritje met trein vanaf Rome aangekomen zijn. Foto's kan ik nu niet laten zien, maar ik heb er al zo'n 750 gemaakt, dus daarvan is zeker wel wat gelukt om aan jullie te laten zien.

We waren enkele dagen in Venetie, een dag in Bologna, daarna in Rome en nu dus in Florence. Mijn benen zijn niet erg blij met de vele kilometers, die ze me al moesten dragen, maar mijn hoofd en zinnen daarentegen des te meer :o))

Groetjes van Marie-Therese

woensdag 6 mei 2009

Vakantie



We gaan op vakantie........
niet naar Zandvoort en niet naar zee......

Tot over een tijdje

Letterspetters

Mijn vriendin Annegé is kalligraaf en heeft al jaren ervaring. Ze maakt erg mooie dingen, ook in opdracht.

Toen ik mijn vijftigste verjaardag vierde, kreeg ik van haar een beker:



















Dat is al enige jaartjes geleden en intussen schrijft Annegé ook op stof met speciale viltstiften. Ik vind het heel knap, dat ze ook op tricot kan kalligraferen. Dat is geen gladde stof, zoals een katoenen poplin. Ze schrijft iedere tekst die de klant wil (ik schat zolang het netjes is :o)) en ze zorgt dat het er naar handwerk uitziet. Omdat ze niet met een opstrijkbaar medium werkt, maar direkt op de stof schrijft, blijft het ook mooi soepel. Echt een aanrader voor een origineel cadeautje.

Je kunt er alles over lezen bij haar bestellen via haar nieuwe website:


Twee nieuwe redworkblokjes (in blue)


Ich kann euch zwei neue fertige Blöckchen zeigen. Das neunte Muster haben wir schon bekommen, aber ich habe im Moment wenig Zeit fürs Sticken und deshalb wird es etwas dauern bis es fertig ist.

Ich hatte schon angefangen einen Entwurf zu machen für einen Quilt mit dem neun Blöcke. Dafür zeichne ich immer alles in meinem Adobe Illustrator. Es macht mir viel Spaß, aber ich sitze immer länger daran als ich wollte, weil ich viele Möglichkeiten ausprobieren möchte. Und da ich dieses Programm noch nicht so gut kenne, habe ich auch noch nicht das "mal-eben" in mich entwickelt. Also, ich wollte die Stoffe, die ich für den Quilt benutzen möchte, einscannen und im Illustratorentwurf damit die unterschiedliche Teile "färben". Bis heute habe ich das Einscannen noch nicht gemacht, weil etwas anderes dazwischen kam, wie es im Leben so ist......

zaterdag 11 april 2009

maandag 6 april 2009

Redworkblok en mysterietop

Ik ben al met het volgende redworkblokje bezig (nr. 7), maar ik heb nr. 6 nog niet laten zien.
Dit is 'm:


En de top van de mysterie is ook af.

zondag 5 april 2009

Johannes Passion 1745 - G.Ph. Telemann

In unserer Supermarkt hing eine Einladung zur Johannespassion von Telemann.

Das Telemann auch Passionsmusik geschrieben hat, wußten wir wohl, aber gehört haben wir es bis heute noch nie. Um Palmsonntag wird meistens Bach's Mathäus- oder Johannespassion gespielt und wir waren schon in viele Konzerte von Profimusiker und Amateure. Also, wir waren neugierig und ich hatte Karten besorgt.

Heuteabend um 20:00 fing es in der Remigiuskirche hier bei uns in Borken an. Wir kannten keiner der Mitwirkenden, aber das hat natürlich keine Bedeutung. Wir hatten heute herrliches Wetter, aber nicht sehr warm und ich habe vorsorglich meine Walkjacke angezogen, für den Fall dass es kühl in der Kirche sein wurde. Und es war kalt und viel schlimmer: die Bänke sind sehr hart und unkomfortabel. In dem Programm wurde keine Pause angegeben und ich habe angst bekommen, die Zeit nicht durchhalten zu können. Und tatsächlich dauerte das Ganze zwei Stunden ohne Pause.

Trotz allem sind die zwei Stunden vorbei gerast, weil ich die Musik genossen habe. Wunderschöne Rezitativen, sehr schön von ein Henning Klocke vorgetragen. Eine sehr überzeugende Jesuspartie durch Michael Nonhoff. Am besten hat mir die Interpretation von Christina Elting (Sopran) gefallen durch ihre schöne klare Stimme ohne überflüssiges Vibrato. Die Alt Ina-Susanna Hirschfeld hat mich weniger überzeugt. Ihre Wörte konnte ich schlecht verstehen; zum Glück gab es ein Textheft.

Auch das Kourion-Orchester aus Münster hatte ich noch nie gehört und ihr Klang hat mir auch gefallen. In der Kirche ist die Akustik nicht sehr gut, aber darauf stellt man sich vorher ein, genau so mit der warme Kleidung und das Wissen mit Rückenschmerzen nach draußen zu gehen. Es gehört dazu.

Es wurde zum Schluß nicht geklatscht. Es blieb ganz lange totstill nachdem die Musik zuende war. Das war auch sehr beeindruckend als in der Handlung Jesus am Kreuz stirbt. Sowohl Herr Klocke als Nonhoff war die musikalische Spanning am Körper zu sehen und das Publikum traute sich einfach nicht zu bewegen. Ich habe sowas selten erlebt. Ein sehr besonderer Erlebnis. Neben uns stand ein Rollstuhl mit darin einen Herr mit Parkinsonsche Krankheit (so dachten wir). Bevor die Musik angefangen hatte, habe ich beobachtet wie er sich mit seine Begleiterin unterhalten hat und dabei übers ganze Körper gezittert hat. Während die ganze zwei Stunden Musikerlebnis hat er sich nicht gerührt. Kein zittern. Interessant nicht wahr?

Die Chorpartie wurde gesungen vom Junger Chor Borken und die Leitung vom Ganze hatte Thomas König.

vrijdag 27 maart 2009

Zal ik wel of zal ik niet?

She wrote about Goodreads. I almost registered, but decided against it. I love to read, but at the moment I do so many other things during the day like sewing, playing my viola da gamba, my household. So I read my books before bedtime and therefore completing a book takes ages, because I usually fall asleep after 1 1/2 pages.

I think Goodreads is like Ravelry, Die Hobbyschneiderin, Flyladyforum to name a few communities I already joined. Very interesting, but I hardly spend time on them, so I do not need a new forum. But maybe you are interested?

dinsdag 17 maart 2009

Op zoek naar mijn kleine prinses

(Auf der Suche nach meiner inneren Prinzessin)
(Trying to find my inner princess)

Heute war ein sehr schöner Tag bei uns. Klarblauer Himmel den ganzen Tag. Leider genieße ich diese Frühlingstage meistens vom Fenster in der Wohnung aus, weil auch der Heuschnupfensaison schon angefangen hat. Zwar nehme ich Ceterizintabletten, aber ich möchte mein Körper nicht extra belasten.

Um 7:45 kam der Gärtner und hat unser Apfel- und Quittenbaum geschnitten. Auf dem Bild zu sehen ist der Apfelbaum.

Nachdem der Gärtner wieder gegangen war, habe ich mich am Computer gesetzt mit Kaffeekanne und Täubchenblock und habe es fertig gestickt. Weil ich sehr, sehr fein arbeite (wieso eigentlich??) habe ich das Gefühl, dass ich doppelt so lange an ein Block stichele wie meine Sofakolleginnen. Macht nichts, es wird schön.

Ich hatte noch einige Podcasts nicht abgehört und habe mich die letzte von Flylady ausgesucht. Es war ein Mitschnitt von letzter Woche als sie zusammen mit Pam Young in Oklahoma auf einem Symposium gesprochen hat. Ich bin schon seit längerer Zeit total begeistert von diese beide Frauen. Ich kann mich noch an meine Grundschulzeit bei den Nonnen erinnern; sie sprachen immer von einem Teufelchen was zu zügeln ist. Aber ich habe immer gewußt, dass in mir kein Teufelchen wohnt. So was geht einfach nicht. Außerdem hat man uns vermittelt dass man nicht auf dem Teufelchen hören soll. Und habe mich deswegen nie damit auseinander gesetzt. Laut Pam ist es aber unser innerer "Brat" die immer versucht uns etwas Unangepastes ein zu flüstern.

Jetzt weiß ich von Pam, dass dieser Brat eigentlich wie ein unerzogenes Kind ist, dass zu erziehen ist. Und erziehen kann man nur mit Liebe, also soll man sein inneres unerzogenes Kind lieben. Ist das nicht eine sehr schöne Gedanke? Zwar dachte ich meine erzieherische Pflichte abgerundet zu haben, aber es ist anscheinend noch nicht so weit. Mein erster Schritt ist jetzt mein innerer "Brat" kennen zu lernen und ihr/ihn sogar eine Name geben.

Heute hörte ich auf der Podcast, dass die beide Damen angefangen haben dieses innere Kind nicht mehr ein Brat zu nennen. Es ist jetzt eine kleine Prinzessin, das noch viel lernen muß. Jeder von uns kennt diese kleine Prinzessinnen, oder :o)

Ich halte euch auf dem Laufenden, mal auf Deutsch, mal auf Englisch, mal auf Niederländisch.

Ich bin schon seit einiger Zeit Mitglied der Yahoogruppe von Flylady. Sie sind inzwischen gewachsen bis über 500.000 Mitglieder und es ist damit die größte Yahoogruppe der Welt. Sie schicken täglich sehr viele Mails, alles in der Englischer Sprache, aber es gibt Nebenlisten in alle Sprachen die die Tägliche Mails teils übersetzen.

Die Podcasts kann man direct hören oder sie herunterladen in iTunes und später abhören. Sie laufen bei Blogtalkradio. Das sind gesprochene Blogs. Jeder kann sich wie bei ein Blog sein eigener Radioprogramm übers Internet veröffentlichen.

Für unsere Europäische Ohren ist Flylady sehr Amerikanisch. Mir geht es aber um die Ideeen die sie vermitteln und die finde ich sehr interessant.

Tortelduifjes



Redworkblock Nr. 5 ist fertig.


maandag 16 maart 2009

Quiltweekend, deel 3

Bijkletsen
• Na het ontbijt gaat iedereen verder met waar ze al sinds vrijdag meteen na aankomst mee bezig was: heel veel kwebbelen overal, hernieuwde kennismaking met bekenden, leren kennen van nieuwe gezichten. Intussen naaien aan een of ander project. Er zijn ook een (groot) aantal dames, die nu de kans hebben om eens ongestoord lekker lang te kunnen doorwerken. Thuis is er hun gezin of hun werk of wat dan ook, waardoor je afgeleid wordt. Dan is het fijn, dat je niet aan eten, boodschappen, kindjes e.d. hoeft te denken.

Workshop
• Vlak voor de lunch wordt er uitleg gegeven van de workshop, zodat je daaraan kunt beginnen. Ook dit is alleen voor wie wil. Ik heb deze keer niet meegedaan. In het verleden is het ook wel voorgekomen, dat ik me niet had opgegeven en dat ik er spijt van kreeg, omdat ik zulke leuke dingen zag maken, maar ja, dat weet je ook niet altijd van te voren.

Lapjes scoren
• Na de lunch vertrekken de nodige auto's met groepjes dames voor een ritje naar één of soms meerdere quiltwinkels "in de buurt van" Elst. Ik hoorde noemen: 't Hobbyhoekje, Wilma Karels, Marina's Quiltcorner, Bep. Intussen had Gerda van Quiltpalace haar bakken met lapjes neergezet, dus daar konden we ook onze lapjesverzamelwoede bevredigen. Ik kocht een bol wol en twee lapjes zomaar: maar ik was op zoek naar quiltgaren voor mijn mysteryquilt en dus ben ik samen met Lies naar Marina gereden. Lies was er nog nooit geweest en was diep onder de indruk van het aanbod daar. Ik heb er gelukkig ook een gedeelte van mijn verjaardagsgeld kunnen besteden: en dit terwijl ik vrijdag op weg naar Elst al in Huissen was geweest en daar de backing voor mijn mystery had gekocht.

Zorgen dat de stem blijft meewerken
• Eenmaal terug in Elst verder met kletsen en naaien. Mijn keel begon al een beetje op te spelen, maar dat kon me toch niet afhouden van gesprekjes en overal kijken. Je doet tijdens zo'n weekend zoveel ideeen op en er is zoveel moois te zien. Ook is er zoveel bij te praten....

Show-and-Tell
• Na het diner zoekt iedereen een plaatsje voor het podium waar dan de show-and-tell begint. Ah's en oh's en meningen en veel lachen en foto's die worden gemaakt. Ik was blij, dat ik deze keer ook weer eens wat kon laten zien: de sashikokimono. Ik heb helaas zelf geen foto's gemaakt, dus kan ik hier ook niets laten zien.

Het gaat door tot in de kleine uurtjes
• Daarna weer verder met waar je mee bezig bent. Vanaf ong. 22:00 beginnen de eerste uitgeputte dames hun bedje op te zoeken, maar er blijft altijd een groep over die vindt dat je als je weer thuis bent nog voldoende in bed kunt liggen. Zelf ben ik tegen 01:00 naar bed gegaan. In de slaapkamer vond ik de andere drie al in volledige rust. Ik had niet gezien, dat ze waren opgestapt. Gelukkig heb ik ze niet gewekt en heb ik redelijk goed geslapen totdat ik zondag tegen 6:30 wakker werd van klappende deuren en gepraat op de gang. De bedden in de jeugdherberg zijn comfortabeler dan menig duur hotelbed.

Nog een kadootje
• Zondagochtend vonden we bij het ontbijt weer een klein pakje. Van Gerda afkomstig en er zat materiaal en gebruiksaanwijzing voor een paaskip in + een label

Strikkenspel
• In de loop van de ochtend heben we toen het traditionele strikkenspel gespeeld. Dit is eigenlijk een spelletje voor op de kleuterschool, waarbij de dobbelsteen bepaalt hoeveel plaatsen het pakje dat iedereen heeft moeten meenemen naar links of rechts verschuift. We maken er dus een melig spelletje van, er zijn een paar saboteurs die de regels met voeten treden/een beetje aanpassen. Nadat iedereen 1 keer met de dobbelsteen had gegooid, tenslotte waren we met 60, mocht je het pakje openmaken en dit zat erin bij mijEr was ook nog een 10x10tje bij, maar die heb ik aan Sonja gegeven voor haar bedelquilt.

Opbreken
• Na de lunch werken we nog een beetje en dan is het tijd om richting huis te vertrekken. Ingrid, Ariane en Marjolein bedanken voor hun uitstekende organisatie, afscheid nemen tot volgend jaar, alle meegenomen rommel spullen in de auto laden (ik moest nog even terug voor één van mijn jassen die nog aan de kapstok hing) en ik weet zeker dat de dames die dit jaar voor het eerst waren, zich voornemen om in het vervolg ook te komen. Volgend jaar is een lustrum: dan is het de 10e keer, dat dit quiltweekend plaatsvindt. Ze/we zullen er wel iets bijzonders van maken, zeker weten.

Quiltweekend, deel 2

Je vraagt je misschien af wat 60 vrouwen te doen hebben tijdens zo'n weekend:

Slapen in stapelbedden
• Je kunt pas aankomen vanaf 16:00. Velen zouden graag vroeger willen, maar ja, er zijn grenzen en die is hier gesteld op 16:00. Dan zoek je een bed uit voor de jongeren (waarschijnllijk de lenigen) een bovenbed en de anderen een onderbed, even opmaken en dan begint de pret. Ik sliep al voor de derde keer (of was het de vierde?) met een vriendinnengroepje van drie op dezelfde kamer en we hebben besloten, dat we dit ook maar zo houden. We hebben ongeveer dezelfde slaaptijden en we storen elkaar niet.

Diverse bezigheden
• Nadat ik mijn bedje had gespreid, heb ik een plaatsje gezocht in de zaal o.a. bij Lies en Erica. Ik had deze keer geen naaimachine bij me, want ik had genoeg te doen op de hand aan mijn Lieselsampler en ook had ik mijn aktuele redworkje bij me.

Potluck
• De eerste avond houden we een potluck. Iedereen neemt iets lekkers te eten mee. Ik had deze keer een heerlijk toetje gemaakt: Irish Coffee taart. Het recept kwam van Shirley en het was overheerlijk. Het was maar goed dat ik als eerste een klein bakje voor mezelf had opgeschept, want toen ik na het andere lekkers aan het toetje toewas, was de bak al leeg.
Na afloop van een weekend wordt de receptenfolder meestal met een aantal lekkere gerechten aangevuld.

Kadootjes
• Bij binnenkomst staat er ook een mand klaar waar iedereen zijn pakje dropt met daarin het opgegeven kleine werkstukje wat iedereen maakt. Dat pakje wordt tijdens het ontbijt verdeeld en is altijd aanleiding voor positieve en ook wel negatieve voorpret. Niet alle dames hebben veel ervaring met naaien en ze denken dan, dat hun naaisel niet zal voldoen aan de algemene eisen. Deze angst is echter totaal onnodig: het gaat puur om het gebaar en over het algemeen maakt iedereen er iets leuks van.

Dit jaar moesten we een dubbele pannenlap maken en in mijn pakje zat deze, gemaakt door Jacqueline:
Ik ga hem niet gebruiken als pannenlap, maar als een tasje voor op de bank, naar het lumineuze idee van Yvonne. Ik kan dan de spulletjes in de zakken doen en het staat leuker dan het plastic doosje, dat ik nu gebruik.
Zelf heb ik deze gemaakt:


Blokkenloterij
Er wordt ook altijd een patroon voor een bepaald blok afgesproken. Je kunt zoveel blokken maken als je wilt. Deze worden verzameld en degene die de pot wint krijgt de hele mand. Dat zijn er toch wel tegen de dertig.
Een paar jaar geleden had was ik ook de gelukkige. Ik heb er een leuke quilt van gemaakt, maar die zal ik bij een volgende gelegenheid nog wel eens laten zien.

Quiltweekend, deel 1

Voor mij begon de internet-en-patchwork-ervaring in december 2001. Ik was lid van het Duitse Patchworkgilde en vond een artikel in een extra uitgave hun Mitgliederzeitschrift over de toen nog Sternenquilter. Ik was met mijn patchwork hobby nogal een éénling in mijn familie en vriendengroep en had behoorlijk behoefte aan gelijkgestemden op dat gebied. Nadat ik lid was geworden van Yahoo en daardoor toegang kreeg tot Yahoogroups en de engelse, ging de wereld van patchwork voor me open. Ik kreeg de beschikking over een onnoemlijk grote hoeveelheid informatie, maar ook heel veel erg leuke contacten met quilters. Afstand speelt geen rol en voor mij was dat ideaal, want ik kon hier in Duitsland ook lid worden van een Nederlandstalige groep. Intussen ben ik lid van vele groepen, Nederlands-, engels- en Duitstalig.

En toen ik de enthousiaste verhalen las, eerst over de voorbereidingen voor een gezamenlijk weekend en later de verhalen en foto's toen ze weer thuis kwamen, nam ik me voor de volgende keer ook van de partij te zullen zijn. En dat was dus 5 jaar geleden voor de Nederlandstalige groepen en sindsdien ben ik verkocht voor de gezellige dagen en weekendjes van zowel de Nederlanders (inclusief Vlamingen) als de Duitsers.

Quiltretreat
Afgelopen vrijdag tot zondag was het jaarlijkse quiltweekeind van mijn nederlandse Yahoogroep(en) in de Stayokay in Elst. Ik heb eens even gezocht in de ledenlijsten van mijn groepen en zo te zien was ik in 2004 voor de eerste keer mee, dus dit jaar was voor mij de 6e keer. Mijn familie weet sindsdien, dat deze quiltweekends, maar ook wel -dagen en zelfs -middagen door mij lang van de voren in de gezamenlijke agenda worden uitgeblokt. Het is gewoon zo leuk en ik kijk er reikhalzend naar uit. Vooral de ongedwongen atmosfeer onder quilters waardeer ik zeer. Ik ken door mijn gereis door Europa de laatste jaren quilters in vele landen en het is overal hetzelfde: ze cultiveren openheid, mededeelzaamheid, hulpvaardigheid en daardoor voel ik mij er altijd meteen thuis.

In de jeugdherberg
In Elst delen we de jeugdherberg meestal met meerdere groepen en heel vaak krijgen we ze op bezoek. Het is zelfs voorgekomen, dat we op zaterdagavond een concert gepresenteerd kregen van een zangkoor, wat daar aan het repeteren was. Dat was toen hun "tegenprestatie", want iemand van ons had kleine reparatie op de naaimachine gedaan. Ze zien natuurlijk door de ramen 60 dames die zich met naaimachine + daglichtlamp + snijmat + de nodige tassen/bakken voor alle noodzakelijke spullen + een aantal strijkbouten aan lange tafels hebben geinstalleerd. Het schijnt een behoorlijk unieke aanblik te zijn.

Deze vrijdag kwam een groepje wandelaars bij ons kijken, waarvan een paar dames wel eens wat lapjes aan elkaar had gezet, maar die niet wisten, dat dit soort internetgroepen bestaan.

Weight Loss Simulator

I haven't tried it myself yet, but maybe you want to give it a try:

here, you can see how you will look like if you have lost some extra pounds/kilos.

woensdag 11 maart 2009

Oude mystery

In the beginning of 2006 we were still living in Kew/Richmond near London where I was a member of the local quiltgroup of the British Quilt Association. They started a mystery where we would get a new clou every month and this project would run through the end of 2006. I had never worked on a mystery before, so it was a good opportunity to give it a try. We were given instructions to buy a certain amount of fabrics in dark medium and light colors. So I went to the quiltshop that is very close to the famous Hampton Court in the south-west area of London. They had beautiful batiks and I got really good advise. It is always difficult to decide on your fabrics if you do not know the pattern of the quilt, so we decided that there should be good contrast between the fabrics. I went home very satisfied with these fabrics:

After this, I collected the next clue every month and started to make them as soon as I had collected them 4 times or so, but then started to procrastinate and falling behind on schedule. When the organizer of the mystery had to move back from London to Australia, she had to give us the final clues all at once. By then I stored the final clues without checking them, because I wanted to continue a.s.a.p and did not want to see the final picture, because then it wasn't a mystery any more you see.

By the end of 2006 we heard that we were going to move to France, so I started to be busy with the move and did not do any patchwork until the summer of 2007. Al my W.I.P.'s were neatly stored away in boxes and I came across this mystery after we moved back to Germany this december 2008.

So when I could have a look at it in January 2009, the project had been sitting in the box for almost 1 1/2 years, something every quilter can relate to I suppose. When I saw the fabrics again I was still very in love with them so I continued working on the last clues and assembled the blocks according to the instructions.

After finishing the middle medallion, I was at a dead end with the whole thing. No instructions left to assemble a large pile of already sewed squares in a certain pattern. I was working on the project during a quilt retreat with my German quilting bee and I got a lot of helpful advise, but none of them were something I could live with.

Today I have been taking some pictures, because I forgot to do it in January and I also made some important decisions about how to make this project work.
There is still this fabric left

I took apart the light and medium pink rectangles, because they are a strange pattern in this constellation and I arranged them like this
There are already cut stripes and a few small blocks left over for now. I really have no clue where they were meant to be. I now will sew on a stripe of the dark red and probably will finish with a stripe of the dark grey as wide as possible. We shall see....

vrijdag 6 maart 2009

Wat schaft de pot vandaag?

Was gibt es heute zum Essen?
What's for dinner today?

Seitdem meine beide Kinder aus dem Haus sind und unser Essensplan nicht mehr von ihren Vorlieben und Abneigungen zu bestimmten Zutaten bestimmt werden, fällt es mir schwer jeden Tag etwas spannendes für mich und DH auf dem Tisch zu bringen. Wir essen beide sehr gerne, mögen eigentlich alles, sind beide schnell gelangweilt und, sehr wichtig, haben beide große Probleme mit dem Gewicht. Meine Lösung seit etwa zwei Jahre ist ein Abo auf ein MenuMailer. Ich zahle ein geringer Betrag und bekomme dafür jede Woche einen Essensplan mit Einkaufslisten. Ich finde es genial. Auch weil ich jetzt mich zu nichts entscheiden muß und wir haben manchmal das Fefühl in ein Drei-Sterne-Restaurant zu speißen.

Man bekommt jede Woche drei Menus (Kohlenhydratenreduziert, Gut fürs Herz, und Normal) und die Rezepte sind für 4 oder 2 Personen berechnet. Ich koche zur Zeit Kohlenhydratenreduziert.

Als ich mit dem MenuMailer angefangen habe, lebten wir noch in England. Ich hatte keine Probleme die Zutaten da zu kaufen. Als wir dann nach Frankrijk umgezogen sind, wurde es schon ab und zu schwieriger, weil die Französiche Küche sich doch sehr unterscheidet von der Amerikanische. Aber mit ein wenig Kreativität konnte ich die Rezepte nachkochen.
Hier in Deutschland "auf dem Lande" habe ich mich noch nicht zurecht gefunden. Ab und zu fahre ich über die Grenze in der Niederlande wo ich ein guter Bioladen gefunden habe. Fisch bekommt man hier nicht so schön frisch wie in England und Frankreich, leider....

Heute essen wir
Shrimp with Chipotle Pepper Sauce (Große Garnelen in einer kräftig gewürzter Sauce)
Als Beilage wird empfohlen: Baked Hubbard squash (Kürbis) and steamed kale (Wirsing gedünstet).

Chipotle Pepper Sauce (sieht sehr lecker aus) habe ich nicht gefunden. Ich werde versuchen irgendein Chili-artige sauce zu mischen. Die Garnelen (liegen tiefgefroren bereit) und Wirsing (sehr billig! und lecker) bereiten keine Probleme, aber den Kürbis, ich bekomme sie seitdem ich wieder hier bin nicht richtig gahr. Dieser Güner Kürbis (sorte Sweet Mama, habe ich gegoogled) werde ich heute ausprobieren. Mal schauen wie es klappt.....

Gedachten van vandaag

Ere wie ere toekomt: Ik hoop dat Iris het niet erg vindt dat ik haar nu hier noem, maar zij is degene die deze redworkblokjes heeft ontworpen. Het enige wat ik doe is wachten tot ik het nieuwe blokje kan uitprinten, alles netjes met carbonpapier op de stof tekenen en netjes borduren. En ik ben het met jullie eens: ze worden erg leuk. In mijn hoofd begint ook al een beetje duidelijk te worden welke stofjes ik ga nemen om er een quiltje van te maken. Ik heb hier staaltjes liggen van Oakshot stoffen en ik denk, dat er goed bij passen. Meteen een goede gelegenheid om eens wat met die stofjes te doen. Ergens in het www. heb ik een leuke lay-out gezien van 9 vierkantjes. Misschien doe ik dat wel. Maar tussen vandaag en het borduren van het laatste blokje zitten nog vele dagen, dus waarschijnlijk verander ik nog van gedachten.

Vandaag ben ik van plan om een dubbele pannenlap te gaan maken. Omdat het in een anomiem pakje komt en omdat ik denk dat de ontvanger hier wel eens zou kunnen meelezen, kan ik helaas geen plaatje aan jullie laten zien. Het wordt in ieder geval geen bridgemotief

Ik verheug me al op het volgende weekend als we met een behoorlijk grote groep ons jaarlijkse quiltweekeind gaan houden. Dat is altijd zo leuk. Op vrijdagmiddag komt iedereen binnen, vooral niet te laat, en binnen een half uurtje staan er 60 naaimachines te snorren tot zondagmiddag. Ondertussen sta je regelmatig even op om een rondje te maken en overal te kijken waar iedereen aan bezig is en om een gezellig praatje te houden. Er is altijd een show-and-tell waar ik altijd jaloers naar zit te kijken, want er worden prachtige quilts, tassen en aanverwante spulletjes gemaakt. Ik zou het allemaal ook graag willen maken, maar ik werk niet zo snel, dus zullen wel veel projekten alleen maar een wens blijven.
We spelen altijd het strikkenspel. Dit is eigenlijk een heel flauw spelletje, maar we worden altijd melig en dus hebben we er veel plezier bij. En op zondagochtend vind je bij je ontbijtbordje een pakje met daarin dit jaar een dubbele pannenlap. Ik ga straks aan de mijne beginnen en ik hoop dat ik er tevreden over ben en dat de ontvanger er dan ook blij mee is. Dat is altijd spannend.

Al een paar dagen vervolg ik het nieuws hier in NRW nadat in Keulen het stadsarchief is ingestort. Toen het gebeurde moest ik meteen aan mijn geboortestad, Amsterdam, denken, waar ze ook met veel problemen onder de historische binnenstad aan het graven zijn voor de metro. Je moet als burger maar erop vertrouwen, dat de toch hoogopgeleide mensen die aan zo'n projekt werken en die alles berekenen, geen fouten maken. Ik ben van nature niet goed-gelovig en dit soort rampen praten mij precies in m'n straatje.

Tot slot nog een vertaling:
schommelen = schaukeln = to swing

maandag 2 maart 2009