maandag 3 mei 2010

Gläserne VW Manufaktur - Dresden


Heute sind wir von Dresden nach Berlin gefahren. Unser Hotel in der Nähe vom Alexanderplatz sieht gut aus: ein ehemaliger Polizeiamt, dass zum Hotel umgebaut wurde. Nur Internet ist immer wieder ein Problem: es ist eine Abzockemoglichkeit :o( Früher waren die Telefongebühren überteuert, heute hat jeder Gast eigenes Handy und so sollen jetzt die Schlepptopnutzer zahlen.

Da mein Blog nur zur Spass dient, werde ich weiter diese Woche sehr wahrscheinlich nicht viele blogs schreiben.


Am Samstag beschlossen wir das Abendessen im Restaurant Lesage zu genießen. Es stellte sich heraus, dass sich das Restaurant im Innenhof des Gläserne VW Manufaktur befindet und man könnte eine Führung durchs Werk wo die VW-Phaeton und seit diese Woche auch den Touareg produziert werden, mitmachen. Also waren wir heute Morgen gerade rechtzeitig für die Führung von 11:00 da und wir konnten freundlicherweise ohne Voranmeldung noch mit.


Ich fahre gerne Auto, aber träume nie von Autos, schon überhaupt nicht von Autos in dieser Preisklasse. Ich kenne also den Phaeton nicht, aber DH und DS sehr wahrscheinlich auch, wissen genau bescheid.


Für VW ist dieses Auto ein Prestige-Objekt, als Konkurrenz gemeint für den Mercedes S-klasse, den Audi A8 und die BMW-7. Wer sich einen VW-Phaeton leisten kann, wird eingeladen zu dem VW-Werk- Dresden und bekommt einen persönlichen Kundenberater und das ganze Auto wird so persönlich wie möglich gestaltet. Auch bekommt man ein Dresden-Kultur-Erlebnis von einige Tage. Ich überlege überhaupt nicht ob mich so was gefallen würde, aber es passt in der Philosophie von VW, dass man sich mit der Phaeton abhebt vom Durchschnittlichen. Jeder das Seins, oder?


Doch die Führung macht wirklich Spaß. Sehr interessant zu sehen wie hier jedes einzelne Auto zusammengebaut wird. Natürlich durfte ich nur in der Empfangshalle fotografieren:

Wir haben uns für einige Tage Berlin entschieden, obwohl auch Prag auf unsere Liste stand. In Berlin ist so viel los, dass sich seit wir hier vor 8 Jahre waren viel verändert hat. Auch waren damals Museen geschlossen auf der Museum Insel. Es wird noch schwierig werden wo wir hingehen. Heute unternehmen wir weiter nichts mehr, damit die Füße sich wieder stärken können :o)

Groetjes van Marie-Thérèse

zaterdag 1 mei 2010

Oude gebouwen in Leipzig

Ik heb wat foto's van gebouwen in Leipzig gemaakt. Niet van de stijlloze bunkers die in de DDR tijd zijn neergezet. Die zijn intussen natuurlijk een deel van het stadsbeeld, maar op deze reis zijn wij geïnteresseerd in de gebouwen waar men in de 17e en 18e eeuw in woonde.












Meer J.S. Bach

Aan Weimar denk ik in het vervolg met genoegen terug. Het hotel lag heerlijk centraal, zodat we echt alles met gemak hebben kunnen belopen: Huis van Goethe, Huis van Schiller, de Anna-Amalia bibliotheek, Peter en Paul kerk (daar heeft J.S. Bach zijn kinderen laten dopen), Het tuinhuis van Goethe, Het paleis van Anna-Amalia (Wittempalais), De huizen van J.S. Bach zijn er niet meer, maar natuurlijk wel plaquetten.

Na Weimar waren we een paar dagen in Leipzig: de belangrijkste stad tijdens het leven van J.S. Bach. 27 jaar werkte hij daar als kantor in de Thomaskirche. Dus hebben we even in die kerk rondgelopen. Na de 2e wereldoorlog is hij hier herbegraven.
Ook is er het Bach-archief. Het is wel informatief om daar een kijkje te nemen, maar meer als je de muziek van J.S. Bach niet kent. Er liggen een paar originele bladzijden uit het werk van Bach, ook van zijn schrijvers. Hij maakte namelijk iedere week een nieuwe cantate, die dan als de wiedeweerga moest worden uitgeschreven in partijen, die dan konden worden ingestudeerd door zijn orkest en koor, zodat het de volgende zondag tijdens de kerkdienst kon worden uitgevoerd. Er werkten heel veel mensen aan mee, veel van zijn leerlingen, maar ook zijn vrouw Anna-Magdalena en zijn kinderen. Ik heb me dat eigenlijk nooit zo gerealiseerd. Wij hebben tegenwoordig machines, die even de muziek voor ons drukken (c.q. fotokopiëren). In de tijd van Bach ging dat allemaal met de hand. En meneer Bach heeft heel erg veel muziek gecomponeerd. Hij herhaalde natuurlijk wel eens wat van zichzelf, maar toch neem ik mijn petje af.

Er is in Leipzig ook een instrumentenmuseum (Grassimuseum). Na Brussel de grootste collectie muziekinstrumenten. Daar zijn we natuurlijk ook wezen kijken.

De Nicolaikirche kennen we nu vooral, omdat aan het eind van de DDR hier op maandag samenkomsten waren, die uiteindelijk ertoe hebben bijgedragen, dat de DDR is opgeheven. Maar ook J.S. Bach heeft in deze kerk gewerkt. Dus ook hier eenzelfde buste van Bach ter herinnering als overal. Er is namelijk slechts één portret van Bach bekend, die als basis dient voor alle verdere afbeeldingen van hem. Er zijn allerlei speculaties over hoe hij er werkelijk heeft uitgezien, tot een forensisch anatoom toe, die aan de hand van de vermeende schedel een 3D fantoomafbeelding heeft gemaakt.

Vandaag is het de eerste mei. In Duitsland is dat een nationale feestdag en hier in het oosten dus helemaal. We hadden gepland om een paar dingetjes te kopen, maar daar kon geen sprake van zijn: alle winkels zijn dicht. Gelukkig was het Mendelsohnhuis wèl open. Erg mooi woonde Felix Mendelsohn daar met zijn vrouw en vier kinderen. Hij is in dit huis veel te jong overleden (slechts 37 jaar). Hij werkte ontzettend hard en was erg kunstzinnig. Hij kon ook mooi schilderen. In de tijd, dat hij dirigent werd van het Gewandhausorkest (toen was hij 26!) was de muziek van J.S. Bach totaal vergeten. Maar hij onderkende de genialiteit daarvan en voerde regelmatig muziek van Bach (Mattheuspassion) uit.
En dus hoort volgens mij het Mendelsohn bij de bezoekplaatsen van J.S. Bach.

We zijn nu in Dresden. In een mooi hotel in het hartje van de stad vlakbij de beroemde Frauenkirche. We hebben een wandeling langs alle bekende gebouwen gemaakt. Je kunt over de hoofden lopen. Het lijkt op Koninginnedag in Amsterdam, maar dan zonder vrijmarkt. Morgen gaan we in de Zwinger schilderijen en Meissenporcelein bekijken. De Frauenkirche is slechts open van 12:30 tot 13:30. Als we dat niet halen, kunnen we nog maandagmorgen.
Groetjes van Marie-Thérèse