zaterdag 1 mei 2010

Meer J.S. Bach

Aan Weimar denk ik in het vervolg met genoegen terug. Het hotel lag heerlijk centraal, zodat we echt alles met gemak hebben kunnen belopen: Huis van Goethe, Huis van Schiller, de Anna-Amalia bibliotheek, Peter en Paul kerk (daar heeft J.S. Bach zijn kinderen laten dopen), Het tuinhuis van Goethe, Het paleis van Anna-Amalia (Wittempalais), De huizen van J.S. Bach zijn er niet meer, maar natuurlijk wel plaquetten.

Na Weimar waren we een paar dagen in Leipzig: de belangrijkste stad tijdens het leven van J.S. Bach. 27 jaar werkte hij daar als kantor in de Thomaskirche. Dus hebben we even in die kerk rondgelopen. Na de 2e wereldoorlog is hij hier herbegraven.
Ook is er het Bach-archief. Het is wel informatief om daar een kijkje te nemen, maar meer als je de muziek van J.S. Bach niet kent. Er liggen een paar originele bladzijden uit het werk van Bach, ook van zijn schrijvers. Hij maakte namelijk iedere week een nieuwe cantate, die dan als de wiedeweerga moest worden uitgeschreven in partijen, die dan konden worden ingestudeerd door zijn orkest en koor, zodat het de volgende zondag tijdens de kerkdienst kon worden uitgevoerd. Er werkten heel veel mensen aan mee, veel van zijn leerlingen, maar ook zijn vrouw Anna-Magdalena en zijn kinderen. Ik heb me dat eigenlijk nooit zo gerealiseerd. Wij hebben tegenwoordig machines, die even de muziek voor ons drukken (c.q. fotokopiëren). In de tijd van Bach ging dat allemaal met de hand. En meneer Bach heeft heel erg veel muziek gecomponeerd. Hij herhaalde natuurlijk wel eens wat van zichzelf, maar toch neem ik mijn petje af.

Er is in Leipzig ook een instrumentenmuseum (Grassimuseum). Na Brussel de grootste collectie muziekinstrumenten. Daar zijn we natuurlijk ook wezen kijken.

De Nicolaikirche kennen we nu vooral, omdat aan het eind van de DDR hier op maandag samenkomsten waren, die uiteindelijk ertoe hebben bijgedragen, dat de DDR is opgeheven. Maar ook J.S. Bach heeft in deze kerk gewerkt. Dus ook hier eenzelfde buste van Bach ter herinnering als overal. Er is namelijk slechts één portret van Bach bekend, die als basis dient voor alle verdere afbeeldingen van hem. Er zijn allerlei speculaties over hoe hij er werkelijk heeft uitgezien, tot een forensisch anatoom toe, die aan de hand van de vermeende schedel een 3D fantoomafbeelding heeft gemaakt.

Vandaag is het de eerste mei. In Duitsland is dat een nationale feestdag en hier in het oosten dus helemaal. We hadden gepland om een paar dingetjes te kopen, maar daar kon geen sprake van zijn: alle winkels zijn dicht. Gelukkig was het Mendelsohnhuis wèl open. Erg mooi woonde Felix Mendelsohn daar met zijn vrouw en vier kinderen. Hij is in dit huis veel te jong overleden (slechts 37 jaar). Hij werkte ontzettend hard en was erg kunstzinnig. Hij kon ook mooi schilderen. In de tijd, dat hij dirigent werd van het Gewandhausorkest (toen was hij 26!) was de muziek van J.S. Bach totaal vergeten. Maar hij onderkende de genialiteit daarvan en voerde regelmatig muziek van Bach (Mattheuspassion) uit.
En dus hoort volgens mij het Mendelsohn bij de bezoekplaatsen van J.S. Bach.

We zijn nu in Dresden. In een mooi hotel in het hartje van de stad vlakbij de beroemde Frauenkirche. We hebben een wandeling langs alle bekende gebouwen gemaakt. Je kunt over de hoofden lopen. Het lijkt op Koninginnedag in Amsterdam, maar dan zonder vrijmarkt. Morgen gaan we in de Zwinger schilderijen en Meissenporcelein bekijken. De Frauenkirche is slechts open van 12:30 tot 13:30. Als we dat niet halen, kunnen we nog maandagmorgen.
Groetjes van Marie-Thérèse

Geen opmerkingen: