zondag 22 augustus 2010

Voor de kattenliefhebbers

In een grijs verleden hadden wij katten. Dit soort filmpjes brengt herinneringen hoog.......



Groetjes van Marie-Thérèse

Aardappels rooien

Das Grün war schon gelb und verschwunden:
Heute hat Christiaan beschlossen, dass er seine Kartoffeln ernten soll:

Zwei spezielle Tüten hat er für diesen Zweck in England gekauft und in jede Tüte hat er drei Kartoffeln eingebuddelt.

Fazit:
Es sind drei Sorten Französische  Kartoffeln, davon hat die mittlere Sorte fast keine Ernte. Die beide andere wird Christiaan nächstes Jahr sehr wahrscheinlich wieder ausprobieren.
Wie es geschmeckt hat werde ich euch berichten.
Groetjes van Marie-Thérèse

Ja, ik ben er nog

Ik beschouw mezelf als behoorlijk gezond. Het hebben van allergieen reken ik niet tot een chronische ziekte en dat mijn schildklier ondersteuning nodig heeft in de vorm van Thyrox kan ik ook niet als iets ernstigs zien. Toch voelde ik me de laatste maanden behoorlijk futloos en al jaren slaap ik niet goed. Maar ja, met 56 kan het ook aan de hormonen liggen. En dus doe ik alsof er niets aan de hand is.

Toen het een paar weken geleden zo vreselijk warm was, dacht ik dat het daaraan lag, dat het zweet me in stromen van het lichaam gutste. Niet normaal gewoon, maar wat nog erger was, dat ik alleen nog maar kon zitten en ook daarvan was ik moe. Een timer zetten en ieder half uur een glas water drinken en wat je nog meer moet doen tegen de warmte, het hielp allemaal niet. En dus ben ik naar de dokter gegaan. Die schrok ervan hoe ik eruit zag.

Het bloedonderzoek was helemaal in orde (gelukkig). Maar tegen de slapeloosheid heb ik een sterk slaapmiddel gekregen: Zopiclodura 7,5 mg. Vijf dagen lang een half tabletje. Misschien is dit helemaal geen sterke dosering, maar voor mij is het de eerste keer in mijn leven, dat ik een slaapmiddel heb moeten nemen en gelukkig niet zonder succes: Na drie dagen diep kunnen slapen voelde ik me al een stuk beter. We gaan ervan uit, dat ik mogelijk aan een lichte depressie lijd. Gelukkig denk ik niet, dat ik er beter niet kan zijn, maar van de lijst met symptomen zijn er wel een aantal op mij van toepassing. In overleg met mijn huisarts slik ik nu ook een johanniskruidpreparaat. In Duitsland proberen ze dat liever eerst voordat ze met chemische anti-depressiva aan de gang gaan en in vind dat prima zo.

Ook mijn creativiteit heeft er zeer onder te lijden gehad. Er kwam niets uit mijn handen en had moeite met gewone dingen te onthouden.

Het hele gedoe had helaas tot gevolg, dat mijn blog het moest doen zonder mij. Ik heb eigenlijk veel te vertellen, heb ook foto's gemaakt, maar alles was me gewoon teveel en dus kwam er geen letter uit mijn vingers. Ik ben het type mens, die apatisch wordt als het gewone leven niet loopt zoals het moet. Ik heb dus met perioden mijn blogger dashboard niet opengemaakt.

Vanmorgen zag ik, dat er reakties op mijn blog waren, die ik helemaal niet heb gezien. Ik reken er helemaal niet op, dat jullie bij mij lezen en schrijven als ik zelf lange tijd niet schrijf. En dus dacht ik, dat het geen slecht idee was om mijn lezers te laten weten hoe het met me gaat. Ik beloof (nog) niks, maar hoop wel binnenkort weer hier aktief te worden.

Groetjes van Marie-Thérèse