dinsdag 21 januari 2014

Schlaflabor, eerste nacht

De eerste nacht zit erop!
De foto maakte DH gisteravond terwijl ik volgeplakt werd met de nodige sensoren op gezicht en benen. 
Slapen was alsof ik in bed in een jeugdherberg lag: een stevig matras, maar toch niet oncomfortabel. Het viel wel mee, ondanks alle draden om me heen en rommel op mijn gezicht. Toch heb ik erg onrustig geslapen: steeds wakker en dan even nadenken hoe ik op de beste manier kon draaien zonder alle kabels kapot te trekken. En verder is de eerste nacht in een vreemd bed altijd even wennen voor mij. Dat er een camera naar me keek, stoorde me niet.
Die erste Nacht is vorbei! Es war wie schlafen in einer Jugenherberge: die Matratze für mich etwas feste aber nicht unkomfortabel. Trotz Kabelsalat und voll beklebtes Gesicht konnte ich einigermassen schlafen, wenn auch sehr unruhig. Ich musste immer aufwachen um zu überlegen wie ich mich am besten umdrehen konnte ohne viel Schaden an zu richten. Dass die Kamera über mein Bett mich beobachtete hat mich eigentlich nicht gestört. Aber die erste Nacht im fremden Bett schlafe ich immer unruhig.
The first night is over. It was as if I had to sleep in a youth hostel bed: the matress kind of hard, but not too uncomfortable. I could sleep a bit, although I had to wake up all the time to determine how to turn in the right manner without disturbing all the cables around me. I had them in my face, on my stomach in two places, on one middle finger and on my legs. I did not find the camera opposite of my bed disturbing. And I usually do not sleep well the first night in other beds than my own.
Om 5 uur werd ik wakker geschud, volgens mij was ik net eindelijk diep in slaap. Ik was totaal de orientatie kwijt en begon te praten in het nederlands. De poolse verpleegster begreep er niets van en reageerde vrij vreemd erop. Pas toen ik me veronstschuldigde voor de vreemde taal die ik sprak kwam ze een beetje bij. Enfin, de sensoren werden verwijderd en ik mocht weer verder slapen gelukkig.
Ich wurde wach geschüttelt um fünf, als ich gefühlsmassig endlich richtig eingeschlafen war. Ich war total orientierungslos und fing an auf Niederländisch zu sprechen. Die Polnische Krankenschwester konnte mich natürlich nicht verstehen und schaute mich komisch an. Erst als ich mich entschuldigt habe für meine komische Sprache konnte sie verstehen dass ich Ausländerin bin. Naja, nachdem die Sensoren und Kabel abgenommen wurden konnte ich noch ein wenig weiter schlafen bis ich 7:15 zum zweiten Mal wach gemacht wurde.
The polish nurse woke me up around five, wenn I finally was sound asleep. I was a bit desoriented and started to talk in dutch, which the nurse could not understand at all. She relaxed wenn I apologised for speaking a foreign language. Anyway, after she removed all the cables I could sleep a bit more until the next nurse woke me up at 7:15.

Om 7:15 werd ik weer wakker gemaakt en kon ik me nog net douchen en aankleden voordat de dokter langskwam.
Volgens hem was de qualiteit van mijn slaap niet echt slecht. Er is geen reden om slaapondersteunende apparatuur uit te proberen (had ik al verwacht). Vanavond wordt ik weer aan alle apparatuur aangesloten en krijg ik een slaappil. Kijken wat daarvan de uitwerking is.
Der Arzt fand mein Schlaf nicht schlecht. Wie ich schon geahnt hatte brauche ich keine Geräte um mein Schlaf zu unterstutzen. Heute nacht werde ich wieder an alle Geräte angeschlossen und bekomme ich eine Schlaftablette. Er meint, dass das im Moment eine Möglichkeit wäre, damit mein Körper wieder das richtige schlafen lernt.
According to the doctor my sleep was not too bad. As I had expected I do not need any equipment to enhance the quality of my sleep. Tonight they will put me onto the cables again and give me a sleeping pill to see what that does to me. Maybe my body has to learn to sleep again is what the doctor thinks at the moment.

Ik moest lachen, toen ik gisteren de reaktie van Shirley las. Dus ik zal proberen uit te leggen wat ik versta onder "dom":

Vermoeidheid heeft zo'n invloed op mijn dagelijkse leven, dat ik het gevoel heb, dat ik de dagelijkse gewone/verplichte taken maar net voor elkaar krijg. Er blijft nauwelijks energie over voor alle leuke dingen van het leven: 
- gezellige onderneminkjes met DH die nog jong van zijn (vervroegde) pensionering geniet
- musiceren (gamba spelen in een ensemble, zingen in een koor) en vooral daarvoor regelmatig oefenen
- patchwork met alles wat daaraan vastzit
- contacten onderhouden met vrienden

Ik ben altijd gewend geweest om dit te kunnen doen en dit is voor mij belangrijk. Al die jaren dat we niet genoeg tijd daarvoor hadden door werk en gezin/familie heb ik uitgekeken naar het moment dat ik meer rust zou hebben hiervoor.

Natuurlijk hebben we alle andere zaken die de slaap beïnvloeden onder de loep genomen en ook maatregelen genomen:
- sinds ik op een waterbed slaap, zo'n 15 jaar geleden, geen verspanningen meer.
- alle adviezen die worden gegeven over de inrichting van de slaapkamer zijn uitgevoerd: geen rommelige naaihoek, geen tv, de wanden leeg, stand van het bed in de beste windrichting (Feng-Shui)
- DH snurkt niet
- ik slaap met oordoppen, zodat ik de vogels en brommers, etc op straat niet kan horen
- wij hebben rolluiken voor de ramen, dus het is stikdonker in de kamer
- wel/niet een glaasje wijn
- ontspanningstechnieken
- niet piekeren
- bijna alle vrouwen van mijn leeftijd zeggen, dat ze een gestoorde slaap hebben

Wordt vervolgt

Groetjes van Marie-Thérèse



2 opmerkingen:

Shirley zei

Meid ik had je niet herkend als ik je zo op straat was tegen gekomen. (Ik had denk ik wel even 1-1-2 gebeld)
Maar ik snap het domme wel, ik kan soms niet op de meest simpele uitdrukkingen komen als ik een paar slechte nachten heb gehad, en multi tasking is dan ook te ver gegrepen. En dat is dan slechts het mentale gedeelte, ik hoop dat ze na morgen zeggen: "Eureka!".

Jantine zei

Ik herken je gevoel helemaal. Heb ik ook mee geworsteld toen L klein was en slaapproblemen had... heel veel sterkte en ik hoop dat er iets uit komt!